Category: कबिता

गर्नुछ कर्म बुझेर एक अर्काको मर्म

-इनिता खड्का सबै सबैको आ-आफ्नै कथा साथ साथ छनदुखका छायाँ, चाहनाका रङ्गहरू हात हात छनलुकेर छातीभित्र चलि रहेछन हरेक सपनाकतै छोपिदै छन त कतै खुलम्खुला खुलिरा छन कसैको पनि गर्नु छौन अपमानजब आफु आफैमा पुर्ण छैन मानसक्दिन तौलिन म अरूको मायाधनसम्पत्ति र स्वार्थका राखि दाया बाया बन्नु कतै केहि उज्यालो ज्योतीजहाँ जोडिन्छन् साँचो मोतीसत्कर्मका सिढी […]

आमाको माया

मृत्युका चित्कार पर्खेर बाँचिरहेको मआमाको न्यानो कोखमा आश्रय लिदैरुवाइ पछिको आमाको पहिलो हासो भर्दैयो धर्तिमा पहिलो सास फेर्दै आएको म । अन्जान यात्राहरूमा लड्दै उठ्दैकही हात समाउँदै, कही कतै दिदैआमाको ममताका पलहरू बोकीसपना बुन्दै हिडिरहेको म । आज सम्झिन चाहन्छु मेरि आमालाइआफ्नो भोक तिर्खाहरु बिर्सेरमेरो लागि साचेर राखिदिने आमाआफ्ना पिडा आँसु लुकाएरमेरो निम्ति हाँसी दिने […]

एक प्रश्न तिमीलाई

— निमा शेर्पा एउटै कुरा सोध्न मन छ तिमीलाईजब तिमी नजिक आउँदै थियौके देख्यौ यस्तो उज्यालो मभित्रजसले मेरो प्रेममा पार्न बाध्य बनायो? कि त्यो केवल क्षणिक मोह थियो?एक सुन्दर भ्रम कि झुटनै झुट थियोजसलाई समयले आफै फिक्का बनायो? म त आज पनि उही छुत्यही निश्चल मुटु बोकेरन त तिमीलाई दोष दिन सक्छुन आफ्नो चित्त बुझाउन […]

हो म प्रेममा छु आफैसँग

–खियामा राइ एकटकले ऐनामा हेरिरहन्छु आँखा नथाकुन्जेलसम्मआफ्नै चित्रसँग कुरा गरिरहन्छु मन नअघाउन्जेलसम्मआफ्नै आँखाले आफैंलाई देखेर दङ्गहो म प्रेममा छु आफैसँग किन यति प्रिय लाग्छ मलाई यो पात्रसबै खुशी दिउ झै लाग्छआफूलाई मात्रआफैलाई देखेर हुन्छन् सबै तनाव भगँहमे म प्रेममा छु आफैसँग भनुन स्वार्थी, घमण्डी जे जति छ भन्न बाकीसबै सुम्पेको हो आफैलाई धितो राखीअब आफ्नै […]

परदेशी मनको डोब

—मेनुका फुयल पर्खालैपर्खालको शहरमा,घाम नि न्यानो लाग्दैन आजकल।काठको चौकी सम्झिन्छु,जहाँ आमा निदाउँथिन् भोकै बेला। बिदेशी चोकका झिलिमिली बत्तीहरू,न मेरो चाड, न मेरो चाल!रातभर जाग्ने यो सहर,मनको निद कतै हरायो जस्तो लाग्छ हाल। पुर्खाको अँगनामा खेल्दा,माटोको गन्ध हुन्थ्यो आत्मामा।अहिले सुनिन्छ सिमेन्टको आवाज,र मुटु भत्किँदै जान्छ भित्रभित्रै घाममा। पत्र लेख्दिन आमा भन्न,मोबाइलमै बन्द छ भावना।बोल्न खोज्दा स्वर […]

उचाइ हराय को मान्छे म

—छिरिङ टासी बाबाले सोचेको हुन सकिन,आफैले रोजेको उचाइ छुन सकिन।सपनाको घाममा जलेको अनुहार बोक्दै छु ।अझै हाँसो खोज्दै केहि कदम आफ्नो सोच्दै छु । बालापन बाबा आमा सगको लडाइढाट्दै छल्दै रहरको यात्रा आफु लाइ गराईजिबनका पाना पल्टाउदा पल्टाउदै कसै को हात समाइआशाका बीउ रोप्दा रोप्दै मेरो माटोमै कुहाइदोसि वर्षा बनाइ बाआमा आफ्ना ढाट्दै छु अध्यारो […]

“एक छायाँ यादको”

—बाबुराम आचार्य शून्य रातमा एक्लो बत्ति झलमल्ल,तिमी बिना मन भो उजाड महल।सास लिन्छु तर जीवन जस्तो लाग्दैन,तिम्रो याद बिना केही मिठो लाग्दैन। कहिले हात समाई हिड्ने बाटो,आज तिम्रै बिना, छ सावनको घातो।शब्दहरू बोल्दैनन्, न आँखा हाँस्छन्,दुःखका गीतहरू मौन मन भित्र बाँस्छन्। तिमी थियौ उज्यालो, तिमी थियौ शान्ति,तिमी बिना सारा संसार भो भ्रान्ति।यो हृदयले खोजिरहन्छ त्यो […]

हाम्रो विध्यालय

——युनिक ढकाल विध्यालयनै हो ज्ञानको कुरा सिकेर आउने ठाउँपढ्न लेख्न नयाँ कुरा सिक्न लाग्छ जाउँजाउँ। नयाँ कुरा सिकाउनुहुन्छ पढ्न र लेख्नलाईम योग्य हुन्छु,उज्यालो मेरो भविष्य देख्नलाई असल बाटो हिडाउनलाई बाटो म खन्दैछुस्कुलमै गई पढि र लेखि शिक्षीत बन्दैछु। साथिभाईसंग हामि छोदङ्ग खेल्दै र रमाउदैगुरूआमाले सिकाउनुहुन्छ हातमा समाउदै शिक्षा लिदैछु पढेर भोलि महान बन्नु छउज्यालो छर्दै […]

अस्तित्व खडा गर्न – खियामा राइ

एकान्तसँग एकालाप गर्दै,मनमौजि आफ्नै धुनमाबेपरवाह म,बेसुर गित गुनगुनाउँदै हिड्छु!दुनियाँले मलाई पागल देख्छ,म दुनियाँलाई पागल देख्छु,र यहीँ पागलपनमा केही भन्छु,लाग्छ मलाईम कविता नभनौ केही भाव लेख्न सिक्दैछु। आलो काचोघाउमा म अझ घाउ लगाएरहृदयबाट रातो तरल बगाईकालो मेरो जिन्दगी जस्तैसेतो कागजमा म रातो दाग लगाउँछुबालापनमा, बिद्यालयको सेतो ड्रेसमामैले नजानेरै लगाएको रातो दाग जस्तोत्यसबखत पछाडि बस्नेको हासो हुन्थ्योकेही […]

खोटाङ बाट नया आसा

—–खियामा —-नया आसा – कबिताआफ्नो माटोको भाबना खाेटाङ्बाट नयाँ आशा लाखौं नेपालीले यहिँ माटोमा आँसु बगाइ जान्छन्अलिकति हुनेखानेले परिवार काठमाडौं लान्छन्अनि यो ठाउँमा भ्रष्टाचारी दलाल चाेर बसेर लाटोजनताको पसिना र रगत चुसेर मज्जाले खान्छन् जनताहरू पनि के भाकाे खै आफ्नो मान्छे आफ्नोपाटि भनेपछि खुट्टा ढाेग्ने आफूलाई गाली गरेरभाषण गर्दा पनि सहि हाे भन्दै ताली ठाेक्नेहुन […]

Back To Top