—बाबुराम आचार्य
शून्य रातमा एक्लो बत्ति झलमल्ल,
तिमी बिना मन भो उजाड महल।
सास लिन्छु तर जीवन जस्तो लाग्दैन,
तिम्रो याद बिना केही मिठो लाग्दैन।
कहिले हात समाई हिड्ने बाटो,
आज तिम्रै बिना, छ सावनको घातो।
शब्दहरू बोल्दैनन्, न आँखा हाँस्छन्,
दुःखका गीतहरू मौन मन भित्र बाँस्छन्।
तिमी थियौ उज्यालो, तिमी थियौ शान्ति,
तिमी बिना सारा संसार भो भ्रान्ति।
यो हृदयले खोजिरहन्छ त्यो हासो,
जुन तिमीले साँचेको थियौ एक विश्वासो।
सम्झनाहरू तिमीजस्तै साथ छन् अझै,
यादको छायाँले ढाक्दछ रात अझै।
न फर्किने थाहा छ, तिमी टाढा छौ,
तर यो आत्मा भित्र सधैं तिमी जिउँदो छौ।
-बाबुराम आचार्य
खोटाङ मात्तिम
